Υπενθυμίζω οτι μπορεί κάποιος να ισχυριστεί το οτιδήποτε, πρέπει όμως και αρκεί αυτό να είναι ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΟ και να μήν καταλλήγει σε άτοπο ή χάος!
Ας θεωρήσουμε οτι στην κατασκευή των αριθμών, το χορό ξεκινά το ΕΝΑ. Οπωσδήποτε όχι σάν αριθμός, αλλα σάν "φορά" (μία φορά-ένα σε πλήθος). Ξεκινάμε λοιπόν απο το ένα σημείο. Παράλληλα, μπορώ να πάρω δύο-τρία-τέσσερα κ.ο.κ. σημεία:
1. ο
2. 00
3. 000
.
.
Το ένα, το οποίο αποφασίζει να δίνει το ρυθμό στην κατασκευή, δίνει τον επόμενο παλμό. Στον παλμό αυτό, το ένα πήρε άλλο ένα σημείο, το δύο-δύο κ.ο.κ.
1. ο ο
2. οο οο
3. οοο οοο
.
.
Τί καταφέρνουμε προχωρώντας με τον τρόπο αυτό...; :
ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΝΑ ΘΑ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ, ΤΟΤΕ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΟ ΔΥΟ ΘΑ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΔΥΟ, ΤΟ ΤΡΙΑ ΤΡΙΑ Κ.Ο.Κ.!!!
Έτσι, κατασκευάσαμε τους αριθμούς απο σημεία! Εκτός αυτού, ο τρόπος αυτός δίνει τέλος στο θέμα του άν το ένα ώς μήκος έχει ίσα σημεία με το δύο κλπ... (αυτό μπορεί να φανεί και γεωμετρικά...όχι και πολύ απλά πάντως...)
Εκτός αυτού, με τον τρόπο αυτό μπορούμε να δούμε μπροστά μας αριθμούς όπως το ρίζα τρία ή το ένα τρίτο, ή ποιός -επιτέλους- είναι ο τελευταίος αριθμός στην ανίσωση χ <3>Π.χ. όσον αφορά το τελευταίο, η άκρη του αριθμού αυτού φαίνεται παρακάτω:
3. οοο οοο ....
Είναι λοιπόν το κόκκινο σημείο το οποίο βρίσκεται εκεί στον δεύτερο παλμό της κατασκευής των αριθμών!!!.
Το ένα τρίτο λοιπόν, είναι το πρώτο σημείο του ένα όταν έχει δοθεί ο τρίτος παλμός!
ΤΕΛΙΚΑ: Τ Α Υ Τ Ο Χ Ρ Ο Ν Α ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΙ ΤΟ ΕΝΑ, ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ!!!
Οι παλμοί ασφαλώς δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τον ανθρώπινο χρόνο!!!
Ακόμη, ο παραπάνω τρόπος συγκεκριμενοποιεί κάπως το άπειρο. Υπο την ένοια, οτι του δίνει ΜΙΑ τιμή-αξία. Απροσδιόριστη μέν, αλλα ΜΙΑ. Το πρόβλημα είναι οτι φαίνεται κάποιοι αριθμοί πότε να υπάρχουν, και πότε να μήν υπάρχουν στον άξονα!!! Ανάλογα τον παλμό. Τελικά όμως δέν πιστέυω οτι προκαλεί "βλάβη" κάτι τέτοιο στους αριθμούς, αφού η παραπάνω μέθοδος, ουσιαστικα ΕΚΑΝΕ ΑΚΑΙΡΕΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ, ΚΑΙ ΠΑΡ'ΟΛ'ΑΥΤΑ Η ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΗ, ΟΠΩΣ ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ! Άρα λοιπόν με ασφάλεια πιστεύω οτι η νομοτέλεια ΔΕΝ καταστρατηγήθηκε! Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει κατανοητό και σάν ένας απεριόριστος μεγεθυντικός φακός αριθμών :
Πολλαπλασιάστε ΚΑΘΕ πραγματικό αριθμό με δέκα εις την άπειρο...!!!! αποτέλεσμα...;
ΜΟΝΟ ΑΚΑΙΡΕΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ!!! (όλα τα δεκαδικά ψηφία κύλησαν αριστερά της υποδιαστολής!!!!!!)
Για τους δύσπιστους που δικαίως θα πούν οτι, π.χ. στο 1/3 όσα δεκαδικά και να φέρνω αριστερά, πάντα μένουν επίσης άπειρα δεκαδικά δεξιά της υποδιαστολής, θα λέγαμε οτι...ας μήν ξεχνάμε οτι ΟΣΗ δύναμη έχει το πλήθος των άπειρων δεκαδικών να "πεισμώνουν" δεξιά της υποδιαστολής, ΤΟΣΗ δύναμη έχει και το δέκα εις το άπειρο!!!!
Τόσο το σημείο όσο και το άπειρο, δείχνουν να κινούνται και να ξεγλιστρούν απο τον πεπερασμένο κόσμο που έχουμε συνηθίσει να ζούμε...Δηλαδή, άν κάποιος γράψει όσα μηδενικά θέλει δεξιά απο το ένα, πάντα το άπειρο θα είναι ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΑ μακριά του!! (δέν σκεφτηκε οτι μπορεί να υπάρχει χώρος για ακόμη τόσα κι άλλα τόσα μηδενικα!!!!! είτε αριστερά της υποδιαστολής-οπότε πάω πρός το άπειρο, είτε δεξιά οπότε πάω πρός το σημείο!) Το ζήτημα είναι οτι το άπειρο ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ. Είναι δηλαδή ΑΚΑΘΟΡΙΣΤΑ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΝΑΡΧΑ ΚΑΙ ΧΑΟΤΙΚΑ!!!!
Τα παραπάνω γράφτηκαν για τον εξής λόγω:
Δέν νομίζω να υπάρξει κανείς που να διαφωνήσει με την -τουλάχιστον-νομοτελειακή αρχή του ανεξάρτητου των αριθμών. Αυτό μου δίνει την υποψία οτι υπάρχει ΕΝΑΣ (και μόνο ένας) δομικός λίθος: το σημείο, το οποίο με τη σειρά του οφείλει να δώσει ΕΝΑ (και μόνο ένα) άπειρο!! Κι εφόσον η "κατασκευή αριθμών" ΔΕΝ παραβιάζει την νομοτέλεια και ούτε αφήνει "απ'έξω" κάποιον αριθμό, έχει πολλές πιθανότητες να στέκει..!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου